W marcu na polskim rynku pojawi się nowy dystrybutor filmowy, firma 35 mm. Ma ona się zająć przede wszystkim dystrybucją filmów z Europy środkowo-wschodniej. Na pierwszy ogień idą dwa świetne tytuły rosyjskie – Wygnanie Andrieja Zwiagincewa i Ładunek 200, w reżyserii Alekseja Bałabanowa.

Twórczość reżysera filmu, Hou Hsiao-Hsiena, mogliśmy dotychczas poznać dzięki takim tytułom, jak Kwiaty Szanghaju, Cafe Lumiere, czy Trzy miłości. Obok Anga Lee, którego nikomu już dziś przedstawiać nie trzeba, oraz Tsai Ming-lianga (Good bye, Dragon Inn, Kapryśna chmura i Nie chcę spać sam), jest on obecnie najważniejszym przedstawicielem nurtu Drugiej Nowej Fali w kinie tajwańskim. I chyba nie trzeba mieć wątpliwości co do tego, że zakwalifikowanie owych twórców do jednego nurtu kina jest jak najbardziej trafne. W ich filmach znajdziemy bowiem wiele podobieństw. Najistotniejszym jest przede wszystkim charakterystyczny styl oraz określony stosunek do przedstawianego na ekranie świata. Reżyserzy tajwańskiego kina nowofalowego tworzą kino niesamowicie nastrojowe i zmysłowe.

U każdego z nich mamy do czynienia z innym rodzajem nastrojowości i sensualizmu, które mają nieco podobny rodowód. Tsai Ming-liang tworzy obrazy nadrealistyczne, sytuujące się gdzieś na cienkiej granicy między jawą i snem, a może raczej – teatralną sceną i publicznością. Ang Lee jest realistą, który głęboko wierzy w to, co widzi, choć również chętnie estetyzuje rzeczywistość i ubiera ją w rozmaite maski i kostiumy, pochodzące z różnych epok i niepodobnych do siebie światów. Zaś Hou Hsiao-Hsien jest reżyserem, który wierzy chyba przede wszystkim w obraz. Pragnie on pokazać rzeczywistość w jej możliwie najpełniejszym kształcie, ale zdaje się, że w jego filmach jest ona całkowicie poddana filmowości i samemu procesowi tworzenia. U podłoża twórczości każdego z tych reżyserów leży głęboka wiara w sztukę filmową, która czasem jest prawdziwsza niż życie. Filmowe odzwierciedlenie tej wiary Ang Lee i Tsai Ming-liang doprowadzili właściwie do perfekcji. Zaś Hsiao-Hsien jest na dobrej do tego drodze, co udowadnia właśnie Podróżą czerwonego balonika, swoim ostatnim filmem, który już od przyszłego piątku będziemy mogli oglądać w kinach.

W najbliższym tygodniu w kioskach pojawi się sporo ciekawych nowości. Godne uwagi będą m.in.: Żądło Georga Roya Hilla oraz Amelia Jeuneta. Moim zdecydowanym faworytem jest zaś jedno z najlepszych dzieł Martina Scorsese, thriller Przylądek Strachu z pamiętną rolą Roberta DeNiro. Chciałbym przybliżyć wam te produkcje, a tym samym pomóc w kioskowych poszukiwaniach.

O tym, że Andrzej Wajda otrzymał nominację do Oscara informowaliśmy już wielokrotnie. Przyjrzyjmy się jednak naszej drugiej nominacji. Jeżeli ktokolwiek jest teraz zaskoczony, to niech czyta uważnie, ponieważ Polacy, wespół w zespół z Angielką Suzie Templeton, niesłychanie żmudną pracą zasłużyli sobie na główną nagrodę. Tych, którym wydaje się, że w polskiej animacji liczy się obecnie jedynie wytwórnia Tomka Bagińskiego, chciałbym doprowadzić do porządku. Se-Ma-For od kilkudziesięciu lat jest jedną z najlepszych na świecie, a przede wszystkim – jedną z najbardziej zasłużonych wytwórni filmów animowanych. A Piotruś i wilk to prawdziwe “rękodzieło sztuki”.

Galeria: piotrus i wilk

Mała ciekawostka dla wszystkich fanów kina Quentina Tarantino, szczególnie dla tych, którzy znają jego dzieła na pamięć. Oto krótka, ale bardzo pomysłowa analiza rozmaitych wątków i motywów, które często pojawiają się w jego filmach. Zobaczmy, co może łączyć Like a virgin Madonny z twórczością reżysera, kim był tak naprawę tajemniczy Scagnetti, jaka część ciała najlepiej wyraża osobowość bohaterek granych przez Umę Turman i czy oby Tarantino nie jest podobny do pewnego znanego sportowca. Ta inspirująca rozmowa o filmach mistrza przypomina zresztą nieco jedną ze słynnych scen z Pulp fiction. Dodamy jeszcze, że została ona przeprowadzona w ojczyźnie samby, caipirinhi i Fernando Meirellesa.

Zobaczcie nasze wrzące zestawienie dwudziestu najgorętszych scen światowego kina.

“Spieprzyłeś robotę, fak! żaden z Ciebie kiler, jedziesz do pieprzonej Brugii na przymusowe wakacje. Lepiej dla Ciebie, żebyś był niewidzialny, zwiedzaj, a nie strzelaj!.. Ale jeśli jakiś popapraniec będzie chciał spieprzyć ci urlop i wymierzy w ciebie ze spluwy to pieprzyć powyższą instrukcję ..najpierw strzelaj, potem zwiedzaj! BOSS”. Takimi słowami rozpoczyna się intro do gry promującej film Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj, o którym pisaliśmy z okazji tegorocznego festiwalu Sundance. Rekord NiezłegoKina.pl – 1215 punktów…

Gra dostępna jest: tutaj. Za podesłanie linka dziękujemy Kullinowi.

Po ogromnym sukcesie kasowym Katynia, który ponadto ma szansę na Oskara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego, Andrzej Wajda postanowił, że w maju wchodzi do studia i zaczyna pracę nad swoim kolejnym projektem. Ma to być adaptacja opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza, Tatarak, połączona z adaptacją jednego z tekstów Olgi Tokarczuk. Mając w pamięci wcześniejsze spotkania tego mistrza kina z mistrzem polskiej literatury, pozostaje mieć nadzieję, że tytuł ten przyniesie mu nie tylko sukces komercyjny, lecz również artystyczny. Brzezina (zdjęcie poniżej) i Panny z Wilka należą przecież do największych osiągnięć filmowych Wajdy, czego niestety nie można powiedzieć o jego ostatnich produkcjach. Wiadomo już, że główną rolę zagra jedna z jego ulubionych aktorek, Krystyna Janda.

Po wydaniu świetnego serialu Rainera Wernera Fassbindera, Berlin Alexanderplatz, Vision przygotowało kolejną mocną dawkę klasyki filmowej na DVD. Tym razem w bałkańskiej wersji. Mowa o dwóch wczesnych filmach Emira Kusturicy, o którym pisaliśmy ostatnio głównie z okazji organizowanego przez niego festiwalu filmowego Kustendorf, a także z powodu jego najnowszego filmu, którego możemy spodziewać się w naszych kinach na wiosnę. Zanim jednak zobaczymy Zavet, mamy teraz szansę zapoznać się z dwoma tytułami, które uznawane są za jedne z najlepszych w całym dotychczasowym dorobku bośniackiego reżysera, a mianowicie z Tatą w podróży służbowej (wydanym tu jako Ojciec w podróży służbowej) i Czasem Cyganów.

LG chwaliło się niedawno nawiązaniem współpracy z twórcami filmu Iron Man, który już niedługo pojawi się w kinach. Producent jest tak podekscytowany faktem, że będzie brał udział w przygotowaniach do filmu, że nie omieszkał pochwalić się, jakie modele dostaną główni bohaterowie.

Sam Iron Man, grany przez Roberta Downey’a Jr., wejdzie w posiadanie jednego z najlepszych telefonów telewizyjnych LG VX9400 TV. Jego asystentce Pepper (Gwyneth Paltrow) przypadnie z kolei smartfon LG KS20 wyposażony w Windows Mobile i dotykowy ekran, do złudzenia przypominający Pradę.

Źródło Komórkomania.pl: Iron Man będzie używał LG VX9400

Zobaczcie bajeczną sesję zdjęciową Disneya, w której udział wzięły gwiazdy światowego szołbizu. Czyżby chęć odmiany wizerunku? Scarlett Johansson w przebraniu kopciuszka, Jessica Biel jako Pocahontas. Fotografowała słynna Annie Leibovitz. Wyśmienite!

Galeria: disney dream portrait series

Philippe Garrel jest najwierniejszym kontynuatorem nurtu Nowej Fali w kinie współczesnym. Mówi się o nim jako o następcy Jeana-Luca Godarda i często określa się go największym malarzem-impresjonistą ekranu. O ile pierwsze porównanie do reżysera Do utraty tchu zdaje się nieco przesadzone, a trafność drugiego porównania zależna jest od tego, jak zdefiniujemy filmowy impresjonizm, to i tak Garrela z całą pewnością można uznać za jednego z najbardziej konsekwentnych nowofalowych twórców współczesnych. Swoją filmową przygodę rozpoczął w wieku zaledwie 16-tu lat, gdy zrealizował krótkometrażowy film Les enfants désaccordés (1964). W Polsce najlepiej znany jest dzięki swoim ostatnim tytułom, takim jak Powiew nocy, Dzika niewinność, czy wreszcie – Zwyczajni kochankowie. Dla wszystkich fanów jego twórczości mamy bardzo dobrą wiadomość – Garrel skończył właśnie pracę nad swoim najnowszym filmem, który nosi tytuł La frontiere de l’aube (co w wolnym tłumaczeniu oznacza Granica świtu). Zobaczymy tu między innymi syna reżysera, Louisa Garrela (na zdjęciu), który grał wcześniej między innymi właśnie w Zwyczajnych kochankach, lecz największą popularność przyniosła mu rola Theo w Marzycielach Bertolucciego.

Zwyczajni kochankowie:

Zastanawiałem się, czy rzeczywiście druga część popularnego u nas Step Up warta jest odnotowania w naszym blogu. Myślę, że tak. Na fali telewizyjnych uniesień związanych z tańcem, pełnometrażowy, profesjonalnie zrobiony film taneczny jest dobrą odskocznią. Mi osobiście filmy taneczne się nie przejadły, a pierwsza część Step Up była całkiem niezła. Produkcję docenili również polscy krytycy. Już 29 lutego Step Up 2 The Streets zawita do naszych kin. Czyżby dystrybutor zapomniał o tegorocznych Walentynkach?

Galeria: step up 2

Trzeba przyznać, że rok 2008 dla kina zaczyna się niczym filmy Hitchcocka. To był bardzo pracowity tydzień. Upłynął pod znakiem festiwali. Strajk amerykańskich scenarzystów sprawił, że ceremonia rozdania tegorocznych Złotych Globów była jedynie skromną konferencją prasową. Mimo to dowiedzieliśmy się, kto ma szansę na tegoroczne Oscary. Najważniejszą informacją tego tygodnia była zdecydowanie ponowna nominacja Andrzeja Wajdy do Nagrody Akademii. Według amerykańskich bukmacherów jego Katyń ma największe szanse na wygraną. Wczoraj podaliśmy również ważną informację o nominacji Janusza Kamińskiego oraz Zbigniewa Preisnera do nagrody Cezara.

W ubiegłym tygodniu zmierzyliśmy się z dwiema bardzo ważnymi premierami. Magda zrecenzowała XXY, ja zaś podjąłem próbę opisania najnowszego dzieła braci Coen – To nie jest kraj dla starych ludzi. Przyznaliśmy również własne Złote Maliny NiezłegoKina.pl.

Ubiegły tydzień zaskoczył nas też smutną informacją – umarł australijski aktor, który wcielił się w bardzo trudną rolę Jokera w najnowszym filmie The Dark Knight – Heath Ledger.

Zapraszamy na kolejny tydzień pod znakiem Niezłego Kina!

foto: Fabryka Obrazu – mat. prasowe

Już to wiemy. Grand Prix Jury w kategorii filmu dokumentalnego zdobył film Trouble the water (reżyseria – Tia Lessin i Carl Deal), zaś za najlepszy film fabularny jurorzy uznali Frozen river w reżyserii Courtney Hunt. Wśród docenionych obrazów znalazł się też Wanted and desired, głośny dokument o Romanie Polańskim, a przede wszystkim o aferze seksualnej, w którą był zaplątany. Obraz ten zdobył nagrodę za najlepszy montaż w filmie dokumentalnym. Pełną listę nagrodzonych tytułów znajdziecie między innymi na stronie festiwalu. A tymczasem zapraszamy do obejrzenia fragmentów Wanted and desired oraz wywiadu z jego reżyserką – Mariną Zenovich. Prosto z Sundance w mroźnym stanie Utah:

fot. i źródło: sundance.org

Parę dni temu Janusz Kamiński zdobył nominację do Oskara za zdjęcia do Motyla i skafandra, teraz w tej samej kategorii nominowany został do Cezara, najważniejszej francuskiej nagrody filmowej. Polski operator był już wcześniej nagrodzony za zdjęcia do filmu Schnabla między innymi na festiwalu w Cannes oraz na łódzkim Camerimage. Zbigniew Preisner dostał nominację za muzykę skomponowaną do filmu Claude’a Millera – Un secret, który podobnie jak Motyl i skafander, jest nominowany do Cezara dla najlepszego filmu. Również zobaczymy w nim, nominowanego do nagrody dla najlepszego aktora, Mathieu Amalrica, któremu na ekranie towarzyszy między innymi znana nam z filmów Ozona Ludivine Sagnier (Krople wody na rozpalonych kamieniach, 8 kobiet, Basen). Pełną listę nominacji znajdziecie między innymi tutaj, a poniżej mała próbka twórczości Preisnera, którą chyba wszyscy znamy – czyli jedna z najpiękniejszych scen Podwójnego życia Weroniki, ilustrowana jego muzyką. Ku przypomnieniu:

źródło: lescesarsducinema.com

Jakiś czas temu zaprezentowaliśmy Wam listę najinteligentniejszych ludzi związanych z filmowym show-biznesem w Stanach Zjednoczonych. Lista ta wzbudziła pewne kontrowersje, bo jak powszechnie wiadomo: w przypadku niektórych gwiazd, nie tylko tych z Hollywood, IQ może być wysokie, ale prawie niewidoczne. Tym razem proponujemy Wam inną zabawę. Znaleźliśmy świetny quiz, w którym możecie sprawdzić, jakie jest Wasze filmowe IQ. Nazwa quizu brzmi bowiem: “What’s your Hollywood IQ” , choć tak naprawdę sprawdza on nie naszą inteligencję filmoznawczą (lub jej brak), lecz przede wszystkim naszą wiedzę na temat przemysłu filmowego ( z większym naciskiem na słowo “przemysł” niż “film”). Tak czy inaczej – zapraszamy.

źródło: entertainment.weekly

Już jutro w warszawskim Iluzjonie zaczyna się prawdziwe święto kina. Przez pięć dni będziemy mieć okazję obejrzeć najważniejsze dzieła filmowej awangardy z lat 1910 – 1930. Był to okres, w którym najżywiej i najpełniej rozwijały się wszelkie eksperymentalne ruchy w sztuce, również w kinie. Był to też najpiękniejszy czas dla kina, które zaczęło zdobywać świat. Stopniowo zaczęło uwalniać się od ograniczających je dotychczas konwencji literackich i teatralnych, zaczynało być coraz bardziej świadome siebie. 

W ciągu najbliższych paru dni będziemy mogli przenieść się do tego niezwykłego czasu, w którym powstawały filmy zachwycające swoją formą i inspirujące wielu późniejszych twórców kina, niekoniecznie awangardowych. Często były to też obrazy tak szokujące, że stawały się prawdziwym skandalem, jak choćby słynny Złoty wiek Luisa Bunuela, którego dystrybucja w niektórych krajach została zakazana na 50 lat. A zanim zobaczymy te wszystkie fantastyczne dzieła na dużym ekranie Iluzjonu (pełen program znajdziecie na stronie kina) przenieśmy się teraz na chwilę do tego magicznego czasu, w którym kino stało się sztuką. I uwolniło wyobraźnię, a sny zamieniło w obrazy, których nie da się zapomnieć.

W sieci pojawił się nowy trailer z The Eye – thrillera będącego remakiem produkcji z Hongkongu pt. Gin Gwai. W roli niewidomej, która dzięki skomplikowanej operacji znowu odzyskuje wzrok, zobaczymy słynną Jessicę Albę (Sin City). W ostatniej chwili z głównej roli zrezygnowała Renee Zellweger, na szczęście. Ciężko jednak powiedzieć czego możemy się spodziewać – zwykłej budżetówki, czy naprawdę wciągającego dreszczowca. Inne, starsze zwiastuny, znajdziecie w dalszej części wpisu.

Galeria: the eye

Michel Gondry to zdolna bestia. I niezwykle wszechstronna. Zanim wyreżyserował Zakochanego bez pamięci, czy Jak we śnie (czyli wiadomo: wyciskacze łez, ale za to na najwyższym poziomie!) realizował teledyski dla takich artystów, jak Björk, Massive Attack, Radiohead, The White Stripes, Chemical Brothers, Daft Punk, Noir Desir, czy Devendra Banhart. Był też autorem wielu reklam, jedną z nich prezentujemy Wam poniżej. Ostatnio zrobił Be Kind Rewind, który był już prezentowany na festiwalu w Sundance, ma też zamykać festiwal berliński.