Lustereczko, lustereczko, powiedz przecie, co jest najstraszniejsze na świecie?

Co potrafi dobić każdy horror? Schematy. Nie ma nic gorszego niż przewidywalny film grozy. Horrory powinny zaskakiwać, chyba że reżyser chce się z nami pobawić w grę typu „zgadnij, co się zaraz zdarzy”. Jeśli bohater ma komórkę, to i tak mu ona w niczym nie pomoże, bo zapewne wysiądzie w najmniej odpowiednim momencie. Podobnie jest w przypadku luster. Gdy takowe pojawi się w filmie, możecie być pewni, że będzie „straszna” scena. Aż się boję zaprosić Was do dalszej części wpisu, bo ilość strachu na cztery minuty nawet największego twardziela doprowadzi do zawału serca…

Aż strach się bać, prawda? Pamiętam, że za młodu bałem się wypowiedzieć przed lustrem trzy razy „candyman”. Któregoś razu przezwyciężyłem lęk i… uff, nadal żyję. Jak to horrory fajnie wpływają na dziecięcą psychikę. Teraz już nikt się na nich nie boi, tylko wylicza schematy…

A dla tych wszystkich, którzy są roztrzęsieni po powyższym filmiku, mam coś na uspokojenie nerwów. Niejaki Paul Proulx postanowił oddać hołd produkcjom ostatniej dekady i zmontował bardzo ciekawy 7-minutowy filmik. W pewnym momencie znowu usłyszymy piosenkę Mad World w wykonaniu Gary’ego Julesa i Michaela Andrewsa, którą zachwycałem się już przy okazji świetnego jej wkomponowania w zwiastunie Opętanych.

Foto: Imperial – Cinepix